Notification: Please enable JavaScript and reload this page. Malts requires all users to enter their date of birth and country for verification of legal drinking age.
facebook-square pinterest-square twitter-square YouTube angle-down angle-left angle-right angle-up body caret-down caret-left caret-right caret-up casks character cross distillation Distillers-Edition Drops-of-Wisdom-close Drops-of-Wisdom-info Drops-of-Wisdom-orientation-arrow fermentation finish highlands islands left-arrow lowlands magnifying mashing minus nose palate Playhead plus process qq quote right-arrow scotland-outline scotland-shape Special-Release speyside star-half-empty star-half star-o star wechat weibo type-of-malt minus2 plus2

Tot In De Details

Het Hedendaagse Leven in Lagavulin

U denkt misschien wel dat het leven in Lagavulin tegenwoordig gemakkelijk is. Zoals u heeft geleerd van alle verhalen van vroeger, was whisky destijds zwaar mensenwerk. Zoals het fysiek zware zwoegen met zakken gerst en kolen, en het aansteken (en aanhouden) van vuur onder de stills. Men kroop hierin om ze schoon te maken en er werd met het blote oog beoordeeld of het klaar was.

Mensen denken dat er tegenwoordig allemaal computers in elke distilleerderij staan, met een kleine ploeg waarin vrouwen en mannen naast elkaar werken. Machines om de gerst te laden en de stills te reinigen. Machines om de vaten op te tillen, vrachtwagens om de gerst te brengen, tankschepen om een deel van de kostbare nectar van Islay weg te nemen om te worden gevuld en opgeslagen.

Maar het is zeker niet gemakkelijk. Niet wanneer je een 200-jarig nalatenschap hebt om te onderhouden, en minder handen om dit mee te doen. Niet wanneer de wereld meer whisky wilt drinken, dan je kunt produceren - maar het laatste dat je wilt doen is je maatstaven verlagen. Niet wanneer er goed moet na moet worden gedacht over elk laatste kleine detail, op een manier waarop ze dat vroeger nooit hoefden te doen.

 Volgens de verhalen konden de mannen vroeger (en ze waren toen allemaal mannen, en mannen zullen altijd mannen zijn...) genieten van een borrel hier en daar, onder werktijd. Zo werkt dat nu niet meer. Maar één ding is niet veranderd, en dat is de manier waarop de eilandbewoners bij elkaar blijven en goed op elkaar blijven letten. Daarmee kan nog veel worden gedaan - en dat gebeurt ook.

 Het bewijs voor die samenhang is gemakkelijk te verkrijgen. Als buitenstaander zult u al snel merken dat niemand op Islay een verhaal zal vertellen dat iemand die een vriend genoemd wordt zou kunnen schaden, omdat iedereen een vriend is. Hetzelfde geldt voor de manier waarop inwoners van Islay omgaan met geheimen, ze bewaren ze namelijk goed. Waarom? Iedereen weet dat je niemand op Islay iets kunt vertellen, want zodra je dit doet vertel je het eigenlijk aan iedereen op Islay ... 

Maar, we dwalen af. We hadden het er over hoe dingen beter kunnen worden gemaakt, wanneer je een gouden nalatenschap hebt om te beschermen, in het 200ste jaar van zijn oprichting.

Vraag het Georgette Crawford (iedereen mag haar Georgie noemen), die al zo'n zes jaar manager is hier. "De grootste uitdaging die we bij de distilleerderij hebben," zegt Georgie, "is het feit dat de verkoop van Lagavulin altijd onze productie zal overtreffen dankzij ons proces."

 Ze kan dan ook trots zijn dat haar team elk jaar meer Lagavulin heeft gemaakt dan het jaar daarvoor. Behalve één jaar, maar deze telt niet echt omdat er behoorlijk wat onderhoudswerk is gedaan dat jaar, tijdens een iets langer 'stil seizoen' dan normaal.

 In al die tijd was het hoofddoel van het team om zoveel mogelijk whisky in vaten te krijgen, zodat het toekomstige aanbod wordt verbeterd. We hoeven ons echter geen zorgen te maken over de kwaliteit. Dit is niet vergelijkbaar met andere producten - zoals wanneer er uit wanhoop een kleinere chocoladereep wordt gemaakt dan normaal, of dat er gebruik wordt gemaakt van kwalitatief minder goede ingrediënten. Integendeel - alles draait om een onwaarschijnlijk klinkend jargonwoord: 'optimalisatie'.

 Georgie geeft een eenvoudig voorbeeld van hoe een kleine verandering genoeg kan zijn om een meetbaar dividend te genereren: "Door gewoon tachtig kilo extra puree toe te voegen in de beslagkuip, hebben we dat jaar een extra productie van twee of drie weken bereikt...” Volgens mijn berekeningen is dat, inclusief een 'stil seizoen', zo'n 4-5% extra.

 Een ander ding waar ze zich op geconcentreerd hebben, was een groot project in de stokerij omtrent dampverlies. Om gezondheids- en veiligheidsredenen moet elk vat in de stokerij lucht laten ontsnappen, maar dat betekende eigenlijk dat - in bepaalde momenten van het proces - de Lagavulin zelf verloren ging. Dit was voor de engelen een geheel nieuwe manier om hun deel te krijgen - en je kon het ook echt ruiken. En dus ging het team aan het werk aan de stooksysteem en de leidingen.

 Het fijne resultaat is als volgt: elk jaar worden er iets van vijfenzeventig duizend flessen Lagavulin opgeslagen voor ons om van te genieten. En deze gingen voorheen verloren! Met een dusdanige winst is het geen wonder dat het project nog bezig is!

Verbetering in elk klein detail, heeft natuurlijk niet alleen te maken met de vloeistof zelf. We gaan even naar het Bezoekerscentrum, waar Marjory Orr elk jaar steeds meer bezoekers ontvangt. En wat ze willen horen verandert ook, aangezien Lagavulin steeds bekender wordt. Bezoekers van over de hele wereld willen alles te weten te komen over de distilleerketels en de werknemers.

In de achttien jaar die Marjory bij Lagavulin werkt, heeft ze de bezoekersaantallen omhoog zien schieten van rond de 4000 per jaar naar vier of vijf keer zoveel! Met zulke getallen in haar achterhoofd, zegt ze: "Je moet gepassioneerd zijn. Als je niet graag met mensen werkt, is dit de verkeerde baan. "

Een ander persoon die perfect het enthousiasme van de bezoekers weerspiegelt, is magazijnmeester Iain MacArthur. Hij is al zo'n vijfenveertig jaar een echte whiskyman en die jaren heeft hij doorgebracht op Islay, bij Port Ellen en hij eindigde in Lagavulin. Niets lijkt te veel moeite te zijn voor deze vriendelijke, grappige en geduldige man, die de warmte van de eilandbewoners lijkt te belichamen en klaar staat voor elke bezoeker. Of zoals hij zegt: "Het is aardig leuk om aardig te zijn, toch? En dat waren we, we stelden elke bezoeker op prijs en we waren aardig voor hen, en ze kwamen altijd terug."

Voor al deze mensen en iedereen die in het team werkt: het is niet belangrijk om dingen hetzelfde te doen, of om het geheel anders te doen. Het gaat erom dat je dingen doet op een manier, dat het iets toevoegt. Centimeter bij centimeter, van dag tot dag. U kunt hier gemakkelijk een parallel te zien met het Britse succes op de Olympische Spelen in Rio.

Het handhaven van het niveau werd in Londen 2012 behaald. Dit kwam niet voort uit een enkele grote overwinning, maar door een reeks optimalisaties: van het dieet van een atleet tot de vorm van een fietshelm. Lagavulin is een meervoudige gouden medaillewinnaar. Vooruit blijven gaan is hard werken.