01
Distilleerderij of merknaam
Laten we bij het begin beginnen. Kijk op de fles naar de distilleerderij of merknaam (die vaak door elkaar worden gebruikt). Elke distilleerderij brengt zijn eigen expertise en distillatieproces in zijn whisky's. De voor de hand liggende uitzonderingen zijn blended whisky's waarbij whisky's van meerdere distilleerderijen onder een andere merknaam worden uitgebracht, zoals Johnnie Walker.
Een geweldige manier om meer te weten te komen over distilleerderijen is door rondleidingen en proeverijen te bezoeken. Van het afgelegen Islay tot het centrale Speyside, elke distilleerderij heeft een ander verhaal te vertellen.
02
Type vat
Eiken, sherry, refill bourbon... alle whisky's zijn gerijpt in vaten. Het soort hout waarin de whisky gerijpt is, zorgt voor unieke smaken. Ex-sherry vaten voegen zoetheid toe aan de whisky, terwijl ex-bourbon vaten zorgen voor een diepere smaak. Master blenders experimenteren steeds meer met verschillende vaten zoals port en cognac. Sommige whisky's zijn single cask, waarbij ze gebotteld zijn uit een individueel vat en vaak zijn de flessen gelabeld met specifieke vat- en flesnummers.
03
Leeftijd van de whisky
Het spreekt voor zich dat je aan de fles kunt zien hoe oud de whisky is. Volgens de Schotse whiskywetgeving wordt de whisky pas als whisky beschouwd als hij minstens drie jaar heeft gerijpt. Het is belangrijk om te weten dat de leeftijd op het etiket verwijst naar de jongste whisky in de fles. Vrees echter niet, er zitten vaak samples van veel oudere whisky's in elke fles die bijdragen aan de complexe smaken waar we allemaal van genieten.
04
Productiegebied
De regio die op een whiskyfles staat kan een aanwijzing zijn voor de smaak. In het geval van Schotland is Schotland het spirituele thuis van whisky met vijf verschillende whiskyproducerende regio's: Campbeltown, Lowlands, Highlands (inclusief Speyside), Islands en Islay. Elke regio heeft zijn eigen kenmerken en unieke smaakprofielen. Om je smaakpapillen kennis te laten maken met de verschillende regio's, selecteer je er een en kies je vervolgens een fles om te proberen.
05
Grootte van fles
Op een fles staat ook de hoeveelheid whisky die erin zit. In de EU is de standaard flesgrootte 70cl (of 700ml) volgens de EU-richtlijnen vanaf 1992. Je kan echter ook miniaturen vinden van 20-50ml, en vaak zie je op luchthavens dat de standaard flesgrootte 1 liter is.
06
Bijbehorende collectie
Distilleerderijen brengen steeds vaker whiskycollecties uit die je kunnen meenemen op een ongelooflijke reis van de zintuigen. Collecties kunnen een aantal verschillende flessen zijn die in één keer worden uitgebracht, zoals de Special Releases, of speciale collecties zoals de jaarlijkse Fèis Ìle-serie. Deze collecties zijn vaak beperkt beschikbaar, waardoor ze zeer verzamelwaardig zijn.
07
Niet gekoeld gefilterd
Wanneer er ijs of water aan whisky wordt toegevoegd, wordt het natuurlijk troebel door de temperatuurdaling. Sommigen ervaren deze troebelheid als een negatieve consumptie-ervaring, dus in plaats daarvan zullen vakmensen, voor het bottelen, de whisky afkoelen en de elementen die troebelheid veroorzaken eruit filteren. Vandaar dat 'niet-gekoeld gefilterde' of 'natuurlijke' whiskysmaken een kwaliteitssignaal zijn geworden in de whiskywereld en op de flessen worden vermeld.
Veelgestelde vragen
Vind nog meer antwoorden op al je vragen over het lezen van een whiskyfles.
Je ziet vaak een leeftijd vermeld op een whiskyfles - en dit cijfer geeft altijd de jongste whisky in de fles aan. Als er bijvoorbeeld 12-Years-Old op het etiket van een fles staat, betekent dit dat de jongste whisky gegarandeerd die leeftijd heeft, maar er kunnen oudere whisky's zijn bijgemengd.
De meeste whisky's bevatten een soort leeftijdsaanduiding, maar dat hoeft niet per se. Whisky's zonder leeftijd op het etiket worden een NAS-fles genoemd - een No Age Statement-fles. Alle Schotse whisky's moeten wettelijk echter minstens drie jaar gerijpt zijn en bourbons moeten minstens twee jaar gerijpt zijn.
Als je het whiskyjargon kent, krijg je malts sneller onder de knie, maar regionale dialecten kunnen soms voor verwarring zorgen. Als je proof op een etiket ziet staan, is dat in wezen de Amerikaanse versie van het meten van alcoholsterkte. Terwijl in het Verenigd Koninkrijk wordt gemeten in ABV (alcohol per volume) en wordt weergegeven als een globaal standaardpercentage, gebruiken de Verenigde Staten soms proof, wat het dubbele is van de ABV. Dus een 80 proof whisky heeft een ABV van 40%.
Ontdek de wereld van Malts
De beginnersgids voor verschillende soorten whisky
Whisky smaken onderzocht
